Dag 17: Mesa Verde

Ons uitstapje van vandaag is een behoorlijke tijdrovende belevenis geweest. Ik had mezelf daar maanden geleden wat over ingelezen en wist nog wel dat je er een dagje of meer aan kon besteden, maar op de een of andere manier was ik het ook wel weer kwijt. Gelukkig hadden we de hotelovernachting ervoor en erna op 10 mijl afstand, dus daar ging geen tijd aan verloren.

We deden het vanochtend eerst een lekker rustig aan. Het hotel hier heeft een goed ontbijt en daar willen we wel even van profiteren. Rond 09:00 stappen we in de auto en vertrekken naar Mesa Verde, waar we een half uurtje later in de rij staan voor ticketverkoop. In Mesa Verde bevinden zich rotswoningen die rond het jaar 1200 het onderkomen was van de Anasazi indianenstammen. Niemand weet waarom of met welke bestemming de stam is weggetrokken. Voor iedereen wordt ruim de tijd genomen om een 'programma' voor de dag in elkaar te zetten. Er zijn drie "ancestral pueblo's" (cliff dwellings) te bezichtigen onder begeleiding van een gids. Je kunt losse kaartje kopen voor alle drie, voor twee of maar eentje à $ 3.00 per persoon en per stuk. Verder kun je er nog een aantal bezoeken op eigen houtje, zijn er talloze uitzichtpunten en weet ik veel wat nog meer. We hebben niet eens overal tijd voor gehad.
In ieder geval besloten wij dat we de drie die onder begeleiding worden bezocht wél wilden gaan doen. Tenslotte, als die alleen onder begeleiding bezocht kunnen worden, dan zouden ze ook wel eens interessanter kunnen zijn, dan de andere, was mijn denkwijze. Of dat klopt, hebben we vanwege tijdgebrek niet kunnen controleren. De afstanden naar de sites zijn behoorlijk. Ze liggen allemaal zo'n 35-40 mijl vanaf het bezoekerscentrum en één van deze 3 ligt ook weer op zo'n zelfde afstand van de andere twee. Steeds een uur rijden.
Johan twijfelt of we wel genoeg benzine in de tank hebben en we zeggen tegen de ranger die ons wil inplannen voor de rondleidingen dat ze er rekening mee moet houden dag we eerst even willen tanken en het eerste half uur moet overslaan.
Ze plant ons eerste bezoek aan Long House om 11:30. Volgens haar duurt de rondleiding 1,5 uur. We zijn dan om 13:00 klaar en kunnen dan ons volgende bezoek om 14:00 aan Balcony House, waarvoor wél eerst nog een uur gereden moet worden. Ook deze rondleiding zal een uur duren, waarna we om 16:00 ons bezoek aan Cliff Palace kunnen hebben. Deze twee liggen betrekkelijk dicht bij elkaar.

We gaan terug naar de grote weg waar een tankstation is en gooien de tank vol, waarna we naar Long House rijden. Mooie rit. Veel kronkels naar links en naar rechts en omhoog en omlaag met hier en daar verbrande stukken bos. Mooie uitzichtpunten onderweg, waarvan we er een paar doen. Ruim op tijd komen we bij het vertrekpunt van Long House aan. Ook hier veel verbrande bomen rond de parkeerplaats. Om bij Long House te komen moeten we eerst met een treintje. Voordat we instappen wordt ons gewezen op alle verboden en krijgen we tal van waarschuwingen. We zullen een ladder moeten beklimmen van 10 meter hoog en diverse stenen trappen op en neer. Niet geschikt voor mensen met hoogtevrees, hartklachten, astma, gewrichtsproblemen e.d. We zitten hier op 2150 m. hoogte. Mensen die pas in dit gebied zitten kunnen last krijgen van hoogteziekte. We mogen geen voedsel meenemen en geen ander drinken dan water. We mogen geen originele muren aanraken, er op lopen of zitten. Door crème en dergelijke op onze handen worden de muren zwart. Dit praatje zullen we ook bij de volgende rondleidingen te horen krijgen.

Nadat we uit het treintje zijn gestapt, krijgen we weer veel informatie over ons heen over hoe de mensen hier leefden hun voedsel verbouwden, enz. Ook dat praatje is bij al die punten ongeveer hetzelfde, hoewel iedere ranger daar wel haar eigen draai aan geeft. Uiteindelijk lopen we gewoon door (een deel van) deze honderden jaren oude ruïnes in de alkoven van rotskliffen.
De eerste rondleiding duurt echter langer dan gepland. Pas om 13:15 zijn we met het treintje terug op de parkeerplaats. Ik uit mijn zorgen tegenover de gids dat ik bang ben dat we de volgende rondleiding niet zullen halen en zij bevestigt dat. We zijn verkeerd ingepland. Ze maakt een aantekening op onze andere tickets. Ze zullen ons dan toelaten op een volgende rondleiding. We stappen echter direct in de auto en Johan rijdt als een speer naar Balcony House waar we precies om 14:00 arriveren! Buiten adem sluiten we ons bij de staart van de groep aan die net op het punt staat om te vertrekken. Gelukt! We zijn daar erg blij om, want dat betekent dat we ook onze laatste tour op tijd zullen bereiken.

Al met al waren het drie zeer indrukwekkende rondleidingen, al heb ik nu al moeite om ze uit elkaar te houden wat details betreft. We hebben tussendoor zelfs nog een blik op het Spruce Tree House kunnen werpen. Zijn er echter niet in geweest. Alles komt toch wel op het zelfde neer. Maar het zag er op korte afstand goed uit. Misschien hadden we beter...? In ieder geval hadden we ons beter moeten inlezen, misschien. Enfin, het is goed geweest. Al met al hebben we zeker niets willen missen, ondanks dat Johan z'n hoogtevrees een paar keer goed op de proef is gesteld...
We rijden nog een uur voordat we uiteindelijk het park uit zijn, brengen nog even een bezoek aan het bezoekerscentrum en rijden terug naar het hotel.

Voor meer informatie betreffende deze locatie, kan ik het best naar deze pagina verwijzen. Dan krijg je een betere indruk dan die ik kan geven. En verder natuurlijk een paar plaatjes die we zelf schoten...