Dag 18: Black Canyon of the Gunnison

Gisteren had ik mijn verslag klaar, foto's geupload en ik wilde het net online zetten, toen internet wegviel. Bij navraag aan de receptie bleek dat dat kwam vanwege wolken voor de satelliet. Ze konden daar niets aan veranderen. Ik baalde natuurlijk enorm. De hele verdere avond en vanmorgen nog geprobeerd. Maar steeds geen bereik. Vandaag hebben we het nog een paar keer onderweg geprobeerd. Maar daar het bewolkt is, is het steeds niet gelukt. Nu zijn we aanbeland in ons hotel en gelukkig hebben ze hier normaal Wi-Fi en kon ik het verslag van gisteren eindelijk plaatsen!

Zoals, ik al aangaf was het vanochtend bewolkt, regenachtig zelfs. Dat was heel jammer. Want we reden vandaag een mooie toeristische route, de Million Dollar Highway, die loopt van Durango tot aan bijna Montrose, waar we nu zitten. We kregen het zelfs op een gegeven moment voor het eerst deze vakantie koud en trokken wat warmer kleding aan.
Ik geloof direct dat deze route heel mooi is en gedeeltelijk kregen we dat ook wel mee. Maar door het donkere en regenachtige weer waren de vergezichten ver te zoeken, zeg maar... Bij gebrek aan zon, lijkt alles ook veel treuriger. We kwamen over drie passen in de hoogte van 3240 tot 3350 m. Zagen leuke mijnstadjes Silverton en Ouray en kwamen langs een voormalige mijn bij de Red Mountain, waar ze vroeger koper en zink dolven.
De weg van deze route is goed geasfalteerd is en breed genoeg. Je kunt er met een gang variërend van 15 mph tot 55 mph overheen. Maar soms heb je stalen zenuwen nodig, want op veel cruciale stukken ontbreekt de vangrails. Gelukkig was de route niet erg druk, dus konden we veel richting middenstreep rijden...

Rond het middaguur komen we aan in Montrose waar dus ons hotel staat. We maken een sanitaire stop bij Mac Donald's, kopen een koffie en een milkshake en gaan dan weer door. De Black Canyon of the Gunnison staat op het programma. De afslag hiernaartoe ligt zo'n 10 km ten oosten van Montrose. De kloof bereikt diepten tot 700 meter en soms niet meer dan 450 meter breed. Doordat de rotsen uit vulkanisch materiaal bestaat zien de rotswanden er zwart uit, maar vertonen op bepaalde stukken toch weer lichte stukken.

Ik had me een voorstelling van deze kloof gemaakt aan de hand van foto's die ik gezien had, maar de canyon overtrof al mijn verwachtingen. Het is gewoon niet op foto's weer te geven. Hij is nogal smal en zeer grillig. De rivier diep beneden vaak alleen maar in korte stukjes te zien. Foto's geven gewoon niet weer wat wij hier in het echt zien.
We rijden de South Rim en die is ongeveer 12 km lang. Onderweg zijn er verschillende uitzichtpunten; sommige daarvan een eindje van de weg. Op een paar na, hebben we ze allemaal gedaan en het koste ons ongeveer 3 uur. Dat had ik van tevoren echt niet verwacht. We spraken een Amerikaan die hier 35 jaar geleden ook was geweest en hij vertelde dat hij deze canyon mooier vindt dan de Grand Canyon. Ik kan daar niet over oordelen, want die hebben wij niet gezien. Maar ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Gelukkig was het weer droog en het zonnetje kwam er zelfs af en toe tussendoor en daar waren we heel blij om.

 

We checken in bij ons hotel en rijden direct weer weg richting het historische centrum van Montrose om iets te gaan zoeken waar we kunnen eten. Als we de auto parkeren zien we dat verderop de straat is afgesloten en we vragen ons af wat er aan de hand is. We lopen er naar toe en zien dat het wel lijkt op iets wat ze bij ons een braderie noemen. Alles is alleen veel verder uit elkaar. Er zijn demonstraties yoga, zumba-dansen en cheerleaders. Verder eetaangelegenheden, informatie over het een en ander, schieten, loterijen en je kunt zelfs gratis bijbels krijgen of er vragen over stellen... Niet echt kraampjes met verkoopwaren, maar de winkels zijn gewoon open. Erg leuk om het eens mee te maken. Wij lopen een winkel binnen met allerhande zelfgemaakte artikelen door mensen uit de omgeving. Hebben een leuk praatje met de eigenaars. Ze vertellen ons dat dit de wekelijkse streetfair is die elke donderdagavond in de zomer gehouden wordt. Ze hebben een wereldkaart aan de muur hangen en ze vragen ons onze woonplaats met een knopspeld aan te geven. We zijn de tweede Nederlanders!