We komen voor 08:30 aan. Negeren alle waarschuwingsborden dat we gebruik moeten maken van de shuttle. Rijden zelfs een rood stoplicht en slagboom voorbij. Dan gaat de weg in een lange slinger naar beneden en rijden we als het ware een canyon in. Het voelt allemaal wat onzeker, maar als we uiteindelijk op de plek van bestemming zijn, dan staan er toch al een aantal andere auto's. De parkeerplaats zal gedurende de hele tijd dat we daar zijn voor het overgrote deel leeg blijven...
We betalen voor onze entree en leggen het kaartje in de auto voor het raam. Dan laten we ons vervolgens uitleggen hoe we kunnen lopen. In dit park kunnen overblijfselen van oude pueblo-huizen en cliff dwellings bezichtigd worden. De diversiteit aan planten en dieren, en de constante aanwezigheid van stromend water, zorgden ervoor dat de oude volkeren hier een goede kans hadden om te overleven.
We beginnen aan de 2 kilometerlange Main Loop Trail. Maar bij het maken van de eerste foto slaat het noodlot toe. De zoomlens van onze camera weigert dienst en wil niet meer naar binnen of buiten en blijft halverwege staan. We hebben de camera nog geen maand en zijn best teleurgesteld. Gelukkig heeft Johan nog zijn Bloggie mee; een klein cameraatje in de vorm van een mobiele telefoon, waarmee je kunt filmen en fotograferen. Dus we doen het er maar mee. Er zit niets anders op. Valse start, terug naar de auto om het ding te halen en we beginnen opnieuw.
Na ongeveer 300 meter bereiken we The Big Kiva, een ceremoniële plek die o.a. werd gebruikt voor religieuze activiteiten. Daarna komen we bij een van de grootste pueblos (woongemeenschappen) die in Bandelier zijn gevonden. Deze bestond uit ongeveer 400 kamers die in een grote circel waren gebouwd, er hebben hier zo’n 100 mensen gewoond. In het middenplein lagen drie kiva’s. De gebouwen van deze pueblo waren een of twee verdiepingen hoog.
We komen nu direct langs de rotswand, waarin veel natuurlijke gaten in de rotsen zijn die door de Ancestral Puebloans groter zijn gemaakt. Het zachte gesteente werd door middel van rook harder gemaakt; er zijn enkele korte ladders, zodat je bij de gaten naar binnen kan kijken: je ziet dan dat de plafonds door de rook helemaal zwart zijn geworden.
Daarna komen we langs de overblijfselen van twee groepen cliff dwellings, de eerste groep heet Talus House, de tweede groep heet The Long House. In de rotswand zie je veel kleine ronde gaten, die worden viga holes genoemd. Deze viga holes geven aan hoe hoog de woningen vroeger zijn geweest. Na The Long House gaat het pad steil naar beneden, via een bruggetje steken we de Frijoles Creek over. Het is nogal wat geklim en geklauter, maar ontzettend leuk om te doen.
Direct voorbij het riviertje kom je bij een t-splitsing; de Main Loop Trail gaat hier naar links, terug naar het Visitor Center, je kan de wandeling uitbreiden door rechtsaf te gaan, via de Alcove House Trail. De wandeling naar de Alcove House is ongeveer 750 meter lang en gaat door een smalle strook bos. Helaas kan de Alcove House niet bezichtigd worden. Vanwege erosie is het te gevaarlijk geworden voor bezoekers. We willen er toch graag even een blik op werpen. We lopen hier heerlijk in de schaduw langs de Creek. De Creek heeft hier 2 jaar geleden een behoorlijke overstroming veroorzaakt en nogal wat schade aangericht aan de bruggetjes. Veel is er al weer hersteld.
Uiteindelijk blijkt de Alcove House erg hoog in de rotswand gelegen. Van beneden af is het met moeite te zien. We kunnen alleen maar 'blij' zijn dat we al die trappen en ladders niet hoeven te lopen. Een geluk, bij een ongeluk, zeg maar...
Uiteindelijk lopen we via de bosstrook ook weer helemaal terug naar het bezoekerscentrum. Inmiddels is het na het middaguur geworden en we besluiten onze oorspronkelijke plannen om naar Los Alamos te gaan te laten varen. Op onze wandeling ontmoetten we een vrouw aan we onze pech met de camera vertelden en ze adviseerde ons een fotocamerawinkel in het centrum van Santa Fe; daar waar we gisteren ook waren. Het lijkt ons verstandig om te informeren of er iets aan onze camera gedaan kan worden. Eenmaal daar aangekomen, helpt de fotograaf ons snel uit de droom; nee dus... Ik moet hem in Nederland maar opsturen. Maar ja, we hebben nog 2 weken vakantie te gaan en fotograferen met de Bloggie is wel leuk voor erbij, maar niet handig als hoofdcamera. We besluiten ter plekke tot de aankoop van een nieuwe Canon. Kassa...!
We lopen nog wat rond, kopen een fles drinken en een zak popcorn en brengen nog wat tijd door op een bankje aan de rand van het stadspark, onze frustraties genietend weg te werken...
Halverwege de middag komen we aan bij ons nieuwe hotel, dat we in eerste instantie niet direct konden vinden. Tomtom kondigde het eindpunt een blok te vroeg aan... Dus we moesten nog even zelf op zoek. Na wat gepruts met het internet hier, dat ook eerst niet wilde lukken, zijn we dan toch geïnstalleerd. En wat een mooie kamer!
Ja ik lees verhalen wel! Dat jullie het maar weten! Veel plezier daar nog!
BeantwoordenVerwijderenP.s.: Bedankt dat ik van jullie vriezer gebruikt kan maken! Moet die van mij vanavond even ontdooien! (Ja die in de schuur heb ik niet aangezet.)
Dankje, gaat best lukken!
VerwijderenVriezer is geen probleem hoor, dat weet je. Al gebruik maken van de badkamer ook??
Nog steeds lenig op de trap zie ik ;)
BeantwoordenVerwijderenNa twee dagen van al dat geklauter, ben ik nu niet meer zo lenig. Kan bijna niet meer lopen van de spierpijn...
VerwijderenO oooo, dat is minder. Ja, in het begin doe je er maar op los alsof het niets is, maar nadien.. owee!
BeantwoordenVerwijderenEven geen dingen doen met geklauter en een zacht lauw waterbad, helpt misschien?
Ik genoot van je kiekjes, Gera! Heel bijzonder! Jammer van je camera...
Is dat nu de wet van Murphy? :-o
We volgen je op de voet.. alleen klauteren we niet mee, haha :-))
Vandaag geen echte wandeling op het programma, dus dat scheelt. Wel hoop ik dat het weer zal meewerken voor het programma van vandaag...
Verwijderen