Dag 4: Bezoek Bruce en start roadtrip...

Het aanvankelijke plan, dat Johan vandaag mee zou gaan naar Bruce, hebben we uitgesteld. Ook vandaag mocht ik een aantal gemiste uren van dinsdag compenseren en de hele dag blijven. Maar daar kon ik geen gebruik van maken omdat we vanmiddag met onze roadtrip zouden beginnen en zo'n 250 km zouden gaan rijden. Toch heb ik aan de geplande 4 uurtjes er 2 bij genomen.
Johan spreekt geen Engels en 6 uurtjes is dan toch een hele ruk als ik alles moet vertalen. Geen nood, hij komt aan bod als we terugkeren van onze roadtrip.
Bij de receptie heb ik weten te regelen dat hij nog tot 15:00 gebruik kan maken van onze kamer.

Goed, vanmorgen sta ik al voor 08:30 aan de frontgate. Ze zijn bezig met opstarten en ik moet nog even 5 minuten geduld hebben. Geen nood, ik begin alvast met het inschrijven van 2 pakken uitgeprint papier wat ik heb meegenomen voor Bruce. Het zijn weblogs met leuke beschrijvingen over de eigenaardigheden in de Nederlandse taal en cultuur door Engelstalige personen die hier inburgerden. Erg leuk en treffend. Maar jammer dan, ik mag ze niet invoeren. Het zijn geen boeken of tijdschriften. Dat feest gaat dus niet door. Ik vraag of ik ze dan wel mag versturen en dat is toegestaan... De logica ontgaat me. Maar ja, het zij zo. Vanuit hier versturen is altijd nog goedkoper dan vanuit Nederland en ik had er half om half al op gerekend.
De verdere incheck verloopt vlot en halfslachtig. Ze geloven het allemaal wel. Van Bruce zal ik later horen dat ik hier een 'beroemdheid' lijkt te zijn geworden. Iedereen heeft het er over dat iemand uit Europa is weggestuurd tijdens de lockdown. Zelf krijg ik daar ook wel het een en ander van mee, moet ik zeggen. Een vrouwelijke officer die ik herken van vorig jaar, zwaait naar me vanuit de controleroom. Officer Crawford die nogal 'bevriend' is met Bruce komt persoonlijk kennismaken en schudt me de hand. Als ik in de visitor's room op een gegeven moment naar de wc ben, wordt Bruce door andere gevangenen aangesproken met de vraag: "is that her from England/Holland?" Wel grappig al die aandacht, maar ik had liever mijn bezoekdag gehad. Maar ja, het is niet anders en het feit dat ze meewerken aan een compensatie maakt toch wel wat goed.
Het ironische is, dat toen Bruce gisteren terug op zijn cel kwam na mijn bezoek die dag, er een oproep lag van de oogarts in zijn gevangenis. Hij heeft er 7 maanden op zitten wachten, maar mag vandaag eindelijk om 14:00 verschijnen. Ja hoor, net nu besloten is dat ik 2 uur langer zal blijven en mijn bezoek om 15:00 zal eindigen. Maar Bruce heeft besloten dat hij er niet naar die afspraak wil gaan en probeert iets anders te regelen. Uiteindelijk krijgt hij het via Finney (de bewaakster aan de desk in de visitingroom) elkaar voor dat hij mag proberen om direct om 15:00 voor de count op weg te zijn naar de oogarts. Ik hoop dat het gelukt is...

Al met al was het weer een gezellig bezoekdagje, waarin van alles aan bod is gekomen. Veel te snel is het tijd on op te stappen. Jammer. Maar de wetenschap dat ik binnen 3 weken weer terug zal zijn, maakt natuurlijk veel goed. Tegelijk met mij stappen nog heel wat andere bezoekers op. We worden allemaal tezamen uitgeleid. Uitschrijven, spullen uit het kluisje halen en dan sta ik weer buiten in de warme zon.

Ik had met Johan om 15:15 afgesproken en hij komt al snel aanrijden. We zetten koers naar het zuiden en rijden parallel aan de Route 66, maar dan over de snelweg I55 richting Saint Louis. Het plan om op dit deel de echte route te volgen laten we varen. Je ziet die weg de hele tijd links of rechts van je liggen. Het uitzicht daar is dan toch niet anders dan op de snelweg. Veel spectaculairs is er eigenlijk ook niet te zien.
We wilden wel nog even graag de Chain of Rocks Bridge bezoeken in Saint Louis. Maar helaas, we missen de afslag. De mogelijkheid om te keren is er niet en pas een heel eind verder. We laten het er maar bij. We zien de brug nog wel links van ons liggen als we zelf over een andere brug rijden. Om 19:30 komen we bij ons hotel aan. Een mooie tijd om aan te komen...
De roadtrip is begonnen!