Dag 16: Goosenecks Statepark, Valley of the Gods en Four Corners

De dagen zijn zo afwisselend, telkens op een andere plek dingen doen of bekijken, telkens een ander hotel, telkens andere restaurants. We weten vaak niet welke datum het is of welke dag het is, in welk hotel of restaurant we de dag ervoor geweest zijn... 's Avonds bij het maken van het verslag moet ik soms goed nadenken over het verloop van de afgelopen dag. Vaak helpt het als we de foto's eerst terugkijken, maar dan nog vergeet ik soms wel eens om dingen te vermelden. Het zal dus best geregeld voorkomen dat ik verslagen op een later datum nog aanvul.

Vandaag zijn we aangekomen in ons hotel in Cortez. We zullen hier maar liefst twee nachten verblijven! Een soort van vakantie in een vakantie, een rustpuntje, kun je haast wel zeggen. Hoewel, van echte rust kun je niet spreken, want natuurlijk gaan we morgen wel op pad.
Maar goed, nu eerst terug naar het programma van vandaag. Zoals de titel al vermeldt, een afwisselend dagje.

Direct na het uitchecken (bij receptie niemand te zien, dus alleen sleutel deponeren in een mandje) vertrekken we rond half 9. Het is maar 6 km naar de eerste 'attractie': Goosenecks Statepark. Een diepe canyon uitgesleten door de San Juan rivier. De canyon vertoont verschillende smalle bochten, vanwege de vorm ook wel goosenecks (ganzenhalzen) genoemd. De kloof is zo'n 330 meter diep en weer heb je dat 'wow'-moment als je voor het eerst er een blik op werpt. Erg leuk voor een korte stop en we struinen hier wat rond.

 

 

 

 



Een half uurtje á 3 kwartier later stappen we weer in de auto en rijden weer een aantal kilometers verderop. We gaan op een gegeven moment weer van de weg af om de Valley of the Gods te gaan rijden. En ja, het is alweer een dirtroad, van zo'n 25 km. Deze vallei doet denken aan de Monument Valley, maar is wat minder imposant. Hij is niet onder toezicht en je betaalt geen entree. In principe ga je hier geheel voor eigen risico in. Het is hier niet echt toeristisch, we kwamen op de gehele route maar een handjevol andere auto's tegen. De route is op zich goed te berijden. De weg is beter dan die van de Monument Valley. Maar eigenlijk is dat maar schijn, er zitten enkele zeer lastige stijle washes (stukken/droge riviertjes waarin het snel onderloopt na regenval) in. Je moet hier ook absoluut niet gaan rijden als het een tijdje geregend heeft. De weg is véél bochtiger en véél bultiger dan de Monument Valley. Meer avontuurlijker, zeg maar. Zeker het middenstuk, wat tegelijkertijd dus ook het lastigste is. De rotspartijen zijn minder imposant, maar zeker het rijden van de route de moeite waard. Ook in deze vallei zijn we zo'n 3 uurtjes zoet. Tegen het einde houdt een vrouw ons staande. Ze begint in het Engels met een zeer sterk Duits accent tegen ons te praten. Ik kan haar bijna niet verstaan en zeg haar dat we Nederlanders zijn en dat ze beter in het Duits verder kan gaan. Ze wil advies over het verloop van de route. Ze hadden oorspronkelijk een Chevrolet Equinox, maar vanwege een steen op de ruit, met als gevolg een barst, hadden ze die twee dagen geleden in Cortez moeten omruilen en kregen deze gewone personenauto... Precies hetzelfde als wij dus. En, zoals dat wel vaker gebeurd is, hebben we ook met dit echtpaar een leuk praatje. Ons inzien is de route echt niet geschikt voor hun lage auto en ze zijn daarop uiteindelijk toch weer teruggekeerd naar de grote weg.
We zijn dus zelf de Valley of the Gods vanaf de westkant in gegaan en je komt er aan de zuidkant weer uit, waarna we onze route gewoon vervolgen.

 

We passeren hierbij al snel Comb Ridge, een opmerkelijk natuurverschijnsel die het landschap in tweeën schijnt te delen. Hierna is de kleur van de rotsen ineens veranderd van rood naar wit.
We zetten koers naar het punt waar de vier staten Colorado, New Mexico, Arizona en Utah bij elkaar komen. Het is het enige punt op deze manier in VS en dat is te merken. Je betaalt $ 3.00 per persoon toegang, voor eigenlijk niets. Het wordt dus commercieel uitgebuit. In het midden is de stip die het exacte punt aangeeft. Een behoorlijke rij met mensen staan op elkaar te wachten tot ze aan de beurt zijn om elkaar op de foto's te zetten. Mensen nemen allerlei gekke standjes aan om te gefotografeerd te kunnen worden in alle vier staten tegelijk. En ach, we doen daar natuurlijk graag aan mee...
Verder zijn er de indianen die hun zelfgemaakte waren te koop aanbieden. Ze staan opgesteld in een vierkant. In elke staat één rij. We lopen ze langs. Eigenlijk zijn we zulke verkooppunten overal wel tegengekomen, maar ik was niet echt geïnteresseerd. Vandaag zag ik echter unieke leuke handgetekende stenen met de afbeelding van de vier staten en koos er een uit. Een leuk toepasselijk souvenir voor onszelf.

Het is een uur of 4 wanneer we bij ons hotel arriveren. Het ziet er allemaal goed uit en we installeren ons. We rammelen van de honger, zoeken een Pizza Hut op en doen daarna nog even boodschappen bij de Walmart. Zagen en passant onze nieuwe camera daar ook te koop, voor $ 100.00 minder...!