Dag 20: Pikes Peak en Garden of the Gods

Precies voor de grote onweersbui arriveerden we bij ons laatste hotel van onze rondreis in de Four Corners. We hebben zelfs een heuse suite. Toen ik de deur van de kamer open maakte, dacht ik "waar is het bed?" Ik zag alleen woonkamer. Maar toen bleek dat ze van twee kamers er eentje hadden gemaakt. We hebben dus nu een compleet bankstel, twee queen size bedden, een keukentje, twee televisies en zelfs twee badkamers! Wel leuk, maar het is eigenlijk gek. Als je op zo'n rondreis elke nacht in een ander hotel zit, dan is dat eigenlijk allemaal onbelangrijk. Een goed bed is belangrijk, internet en dat het er netjes en schoon uit ziet. Een ontbijtje en zo min mogelijk geluidsoverlast vinden wij ook wel heel fijn. Een buitenzwembad is wel leuk, maar vaak komen we daar niet aan toe en soms zien we dat hele zwembad niet eens, vooral niet als die binnen is. Met een keukentje, een bankstel, een tweede badkamer of zelfs maar een tweede televisie doen we helemaal niets...

Vandaag hebben we het programma een beetje veranderd. We waren van plan om een toeristische route te rijden, maar ik zag een beschrijving dat die grotendeels bestaat uit dirtroad. Er stond ook bij dat je die beter niet kunt rijden als het regent of pas geregend heeft. En dat had het nu juist de afgelopen nacht gedaan. Ook waren de vooruitzichten voor vandaag niet zo best. Vanaf het middaguur weer kans op onweersbuien in deze hele regio.
We besloten dat we maar geen risico wilden gaan lopen en hebben gewoon de grote weg genomen richting Colorado City. Als ik de kaart moet geloven dan ziet die er oninteressant uit, maar dat viel toch hartstikke mee.
Doordat we de dirtroad niet reden waren we eerder dan in ons programma gepland was aangekomen bij Pikes Peak, wat eigenlijk voor vanmiddag op het programma stond. Dat was een mooie bijkomstigheid, want als je op een 4300 m. hoge top staat dan wil je wel van het uitzicht kunnen genieten en niet in de regen of sneeuw (zoals ze bij de ticketverkoop zeiden) staan te blauwbekken.
Ja, Pikes Peak is een van Colorado's 54 'Fourteeners' (meer dan 14.000 feet) en de 31e in ranking. Hij is verder de meest bezochte bergtop in Noord Amerika. En dat hebben we gemerkt. Al bij de ingang hebben we een half uur in de file gestaan voor we aan de beurt waren om kaartjes te kopen (á $ 12.00 per persoon...). Niet misselijk dus, maar daar staat tegenover dat alles goed onderhouden is. Hoewel, ze zouden misschien meer aandacht kunnen besteden aan het plaatsen van vangrails, want die zag ik alleen in een paar bochten. We voelden ons dan wederom geregeld niet echt veilig.
Eenmaal boven zaten we op ongeveer gelijke hoogte als sommige dreigende wolken en het uitzicht was formidabel. Johan voelde zich niet lekker, was duizelig en misselijk. Zelf kreeg ik hoofdpijn en voelde me bij de geringste inspanning buiten adem. Hoogtevrees, hoogteziekte, wat het dan ook mocht zijn; we zijn tenslotte nog nooit zo hoog op een berg geweest. In ieder geval hebben we onszelf deze vakantie behoorlijk overtroffen!
Op een gegeven moment zagen we de sneeuwschuiver langs komen en we hadden allebei zoiets van, het is mooi geweest. We wilden beneden zijn voordat er sneeuw kon vallen... Ik was even bang dat Johan niet meer naar beneden durfde te rijden, omdat hij zich nog steeds niet echt goed voelde. Maar ja, op zo'n berg zonder vangrails zag ik mezelf toch ook niet rijden en zeker niet in die auto... Maar oké Johan stapte achter het stuur en met wat stoppen onderweg (advies van beneden: op de heenweg niet stoppen op de terugweg wel) is het helemaal goed gekomen. Halverwege wordt bij iedereen de temperatuur opgenomen van het wiel. Bij ons is die goed. We reden in de Low gear en de ranger steekt zijn duim op. Verschillende auto's worden echter naar een parkeerplaats gedirigeerd, waar ze met de kap omhoog hun tijd kunnen afwachten...

Doordat het programma van vanmiddag dus naar de ochtend was verschoven, konden we het programma van morgenochtend vanmiddag al doen. Een bezoek aan de Garden of the Gods, wat hier niet zo ver vandaan ligt. In de Garden of the Gods staan mooie rode puntige rotsformaties die tot 183 m. hoogte oprijzen tussen de groene heuvels. Een erg mooi gezicht. Jammer genoeg, moesten we het doen met steeds dreigender wordende donkere luchten.
Al direct bij binnenkomst valt het ons op hoe druk bezocht dit entreevrije park is. Waarschijnlijk omdat het zo dicht tegen Colorado Springs aan ligt. Bovendien is het weekend. Mensen klimmen op de rotsen, auto's rijden in file en parkeerplaatsen zijn bijna niet te vinden. Dus het is heel lastig om foto's te maken en dat hebben we grotendeels moeten doen vanuit de rijdende auto. We rijden wat rond en wat heen en weer en dat is het wel zo'n beetje. We zijn moe en voelen ons nog steeds niet 100%, dus het wordt tijd dat we ons hotel in Colorado Springs maar eens gaan opzoeken. En net als we dat besluiten begint het ook te regenen...

 

Hiermee zijn we aan het einde gekomen van onze rondreis naar en in de staten van de Four Corners. We zullen nu in 2,5 dag terugreizen naar Illinois. Omdat we morgenochtend niets meer op het programma hebben staan, gaan we daar direct mee beginnen en doen we het gewoon wat rustiger aan. Daarna nog een paar bezoekdagen aan Bruce voordat we vrijdag naar huis vliegen.
Natuurlijk blijf ik tot op dat moment nog steeds mijn verslagen bijhouden!